بي تو مهتاب شبي باز....

امروز بعد از تقریبا یک سال یادم اومد که باعنایت دو دوست قدیمی بنده حق نوشتن در یک وبلاگ را داشتم . دوستان خوبی که پاک و بی آلایش بودن و از اونها دو سالی هست که بی خبرم  دلم می خواد نسیم ی خبر از سمت اونها برام بیاره

از همه عزیزانی که سر زدن و مطلب نوشتن صمیمانه تشکر می کنم

.                                                                      منتقد آروم

سلام به همه دوستان

امروز خواب مونده بودم و اگه همکارم زنگ نزده بود معلوم نبود ساعت چند بیدار میشدم .باید ساعت ۶:۰۰ سر کار باشم اما ساعت ۷:۲۰ تازه از خواب بیدار شدم .

گرد گیری کردن بعد از ده ماه خیلی سخته و سنگینه  اما با کمک شما زود تر میشه گرد گیری کرد 

خبر آمد خبری  در راه است                سرخوش آن کس که ازآن آگاه است

شايد اين جمعه بيايد ،شايد                       پرده از چهره  گشايد  ،  شايد

دست افشان پای کوبان می روم                  بر در سلطان خوبان می روم   

می روم بار دگر مستم کند                        بی سرو بی پا و بی دستم کند 

می روم تا از خويشتن بيرون شوم             در پی ليلا رخی مجنون شوم

هرکه نشناسد امام خويش را                    بر که بسپارد زمان خويش را

ديريست که دلدار پيامی نفرستاد         .        ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد

صد نامه فرستادم و آن شاه سواران      .         پيکی ندوانيد و سلامی نفرستاد  

دی پير می فروش که ذکرش بخير باد        گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز ياد

فکر کنم يک سال گذشته که هر چی اين پسورد رو وارد ميکردم قبول نميکرد، اما امروز وارد شد  خيلی شادی آور بود برام .

وقتی آدم ياد مردن می افته خيلی خودشو جم و جور ميکنه  بيشتر به فکر خوبی کردن و گذشتو اينکه ديگران ازش راضی باشن هستش .

خيلی سخت که خوب باشی و سخت تر اينه که خوب بمونی .چند روز پيش برای دفن يه بنده خدا رفته بودم وقتی که داشتن اون رو تو قبر ميگذاشتن ،دختراش داشتن خودشونو ميکشتن و می خواستن با پدرشون برن اما اونا رو عقب بردن.

وقتی اين صحنه هارو می بينی ياد بدی های خودت می افتی و اين که بايد جواب پس بدی تنت رو می لرزونه و بی اختيار گريه مياد سراغت .

نميگم آيينه دلمون رو کدر نکنيم ، اما هر چند وقت ی دستی بهش بکشيم تا بهتر خودمون رو به ما نشون بده .

راستی بيت اول رو به نيت سلطان بانو نوشتم ،دلم براش خيلی تنگ شده

برای همتون آرزوی موفقيت دارم.                                         منتقد اروم

بعد از مدتها دوباره هوس کردم يه سری به خونه قديميم بزنم.عينه اون هوسی که آدم يه دفه واسه چيدن تمشک تازه بهش دست میده

حالا چرا اين حس خودمم نميدونم! انگار توی دو تا شون يه جور لذت وجود داره...نميدونم... شايدم اصلا صدای نه چندان حرفه ای گيتار احمد منو به اين حس و حال کشوند، يا کارت ورود به جلسه امتحانم که امروز گرفتمو زيرش نوشته بود:برای رسيدگی به امور فارغ التحصيلی ظرف يک ماه ار تاريخ مندرج به امور فارغ التحصيلان مراجعه کنيد..... چند بار خوندمش يه جورايی باورم نمیشه که اينم داره تموم ميشه  مخلوطی از شادی و غم.دونه دونه با انگشتام سنمو حساب کردم ۶۱،۶۲.... ..۸۳،باورم نميشه ۲۲ سال و ۵ ماه!عجب زود گم ميشن اين لحظه ها! کلاس اولم هنوز يادمه تا مامان رفت زدم زير گريه يکی از بچه های سوم اومد دستمو گرفت برد ته حياط .حالا همون دختر هم دانشکده ايمه!!دنيا خيلی کوچيکه مگه نه؟ انقد کوچيک که فکر ميکنی هميشه همه رو با خودت داری. انقد که اگه خودتم کوچيک باشی فکر ميکنی داری تا تهشو ميبينی و کلی نقشه واسه خودت   ميکشی...

کاش هميشه ۲۲ سالم ميموند! آخ که دلم داره ميترکه از گريه اما نميتونم گريه کنم(چون ريمل ميریزه تو چشمم ميسوزه!!!)...

يادته چشم گذاشتی رو يکی از درختا بعد اومدی زود پيدام کردی مثه بچه ها بغلم کردی بردی تو همون کلبه که ساخته بودی؟..اما توام زود بزرگ شدی.ديگه هيچ وقت چشم نذاشتی که بيای پيدام کنی....منم از همون روز به بعد واسه هميشه همونجا قايم شدم...

امروز و شايدم فردا استراحته و دوباره  باز امتحانا شروع ميشه..خيلی خوابم مياد..خستم..صدای تيک تيک ساعت..صذای بالا کشيدن دماغ خودم که سرما خوردم...صذای غم الود گيتار با نتهايی که ترانه گوگوش رو ميسازن.....

نگاه ميکنم،نميبينم چشم مرا هوای تو پر کرده..

                 گوش ميکنم، نميشنوم گوش مرا صدای تو پر کرده..

ای چشم من بدون تو نابينا..ای گوش من بدون تو ناشنوا..

                   با من بمان هميشه !بمان با من!

سلام به همه دوستان .

سينه ام ازآتش دل درغم جانانه بسوخت**آتشی بود درين خانه که کاشانه بسوخت

تنم  از  واسطه  دوری  دلبر  بگداخت ** جانم  از  آتش  مهر  رخ  جانانه  بسوخت

 منتقد آروم

مينگرم که چگونه رفتن آنکه رفته و هيچ اميدی به بازگشتش نيست برايشان سخت و تحمل ناپذير است و بودن آنکه هست و ميتوان به ماندنش دل خوش داشت حتی؛؛؛ذره اي؛؛؛؛ به چشم نميايد!!کاش زمانی به خود بيايند اين غم پرستان! 

از همه اونايی که به يادم بودن يه دنياااااااااااااااااااااا ممنونم.حساب رامين عزيزم رو هم بعدا ميرسم تا ديکه تو بلاگ من حرفای بد بد ننويسه

با سلام خدمت دوستان متاسفانه امار تقاضا برای ديدن نوشته های متبرک سلطان بانو (مديريت محترم قاين وبلاگ)بالا رفته و حتی بعضی از دوستان بنده را در اين ضمينه مقصر ميدانند . لذا بايد به اطلاع جميع عزيزانی که نگران حال سلطان بانو هستند برسانم که ايشان از تاريخ۱۰/۴/۸۳ که آخرين مطلب را در وبلاگ مرقوم فرمودند ديگر هيچ اثری از وی ديده نشده . از دوستانی که از اين بانو گرامی خبری دارند تقاضا ميشود به ما هم خبر دهند و در اخر خطاب به سلطان بانو اگر تشريف داريد و حوصله داريد و دوستان را قابل می دانيد سری به وبلاگ خودتان بزنيد .          

با تشکر                                                              . منتقد آروم

اگر همين زندگی را در شادی و کمال گذراندی .....

آن گاه از آنچه پس از مرگ در انتظار توست نمی هراسی

آری،آن قدر لحظه هايت سرشار خواهند بود که

نمی توانی بيش از آن را به ذهن راه دهی .

ببين آيا ميتونی   !!!؟                                             منتقدآروم .

به تو گفتم که نشو ديونه ای دل، من ديگه بچه نمی شم

آه ديگه بازيچه نمی شم .

.                                                                          منتقدآروم .

آخه مگه ميشه با دلشوره و عصبانيت و اخم و بد اخلاقی و.... به آرامش رسيد ؟؟؟

اگه ميخواهی ، اگه دوست داری نمی خواد دنبالش بگردی  فقط

کمی صبر همراه لبخند  و از همه مهمتر توکل

اگه به خودش بسپری کاراتو ، ببين چتوری رات ميندازه

بزرگوار يک بار امتحان کن                                        

                                                                                    منتقداروم .

ترکه عقل بالا رفت و محکم........از ترس چشمانم را بستم . گفت:

روزی هزار بار بر صفحه دل بنويس:ميان بود و نبودش تنها يک حرف فاصله است!به همين سادگی!

و من.... روز و شب جريمه سنگين رفتنت را پرداختم!

و جز دل که روزی هزار بار خراش افتاد، کسی نفهميد که از باء بودنت ،تا نون نبودت فاصله تا بی نهايت بود!

سلطان بانو

راستی از همتون ممنون که به يادم هستيد! دوست جونای خودمين ديگه تکه تک!

سلطان بانو